Μικρό μάθημα ιστορίας για όσους χρησιμοποιούν τη σβάστικα

Γράφει ο συγγραφέας-Ιστορικός Γιάννης Σμυρνιωτάκης:

Ενδεικτικό της βαρβαρότητας των Γερμανών αποτελεί η καταστροφή της κωμόπολης Κανδάνου για τη σθεναρή αντίσταση όλων των κατοίκων της, αντρών, γυναικών και παιδιών εναντίον τους και τον φόνο 25 αλεξιπτωτιστών στην περιοχή της. Όταν, τελικά, η Κάνδανος έπεσε, ο εχθρός άρχισε την ανελέητη, αιμοβόρα και πρωτάκουστη εκδίκησή του. «Όσοι από τους κατοίκους της έπεσαν στα χέρια τους εξετελέσθηκαν επί τόπου και μερικοί, μάλιστα, ρίχτηκαν ζωντανοί στην πυρά και απανθρακώθηκαν. Ένα, ένα τα σπίτια της ανατινάχτηκαν με δυναμίτιδα στον αέρα». Σε μια μαρμάρινη επιγραφή είχε χαραχθεί η επιγραφή: “Εδώ υπήρχε η Κάνδανος”».

Μετά την καταστροφή της Κανδάνου τα αιμοβόρα κτήνη βάδισαν στην Παλιόχωρα, όπου επανέλαβαν τα ίδια. Άφησαν και εκεί τα εύοσμα δείγματα του πολιτισμού τους, αποπατώντας μέσα σε τηγάνια, σουπιέρες, βαλίτσες, σενδόνια των νοικοκυριών κλπ. Τέλος, την 3η Ιουνίου την πυρπόλησαν και εκτέλεσαν –με άγριο τρόπο– 23 κατοίκους της, που για διαφόρους λόγους υγείας, γηρατειών κλπ. είχαν παραμείνει στα σπίτια τους. Απ’ αυτούς δεν σεβάστηκαν μία λεχώνα 20 μόλις ημερών, αλλά την πέταξαν έξω από το σπίτι της, καθώς και άλλους ασθενείς. Επίσης, την ηλικίας 80 ετών Μαρία Χατζημαθιουδάκη την έριξαν στις φλόγες του σπιτιού της και κάηκε ζωντανή. Η ίδια τύχη επιφυλάχθηκε και στην, επίσης ηλικίας 80 ετών, Παπαδομανωλάκη Παρθένα. Από τον σκοτωμένο Κουτεκάκη απέκοψαν το δάκτυλό του, για να του πάρουν το χρυσό δακτυλίδι. Όσοι γέροντες, γυναίκες και παιδιά επέζησαν, τους έδεσαν σαν ζώα και τους φόρτωσαν στ’ αυτοκίνητα.

Αλλά και στο Δίστομο (Γράφει ο Τάκης Λάππας)

«…Χωρίς δεύτερη κουβέντα, οι κάτοικοι του χωριού διατάχθηκαν να κλειστούν στα σπίτια τους. Ύστερα εκτελέστηκαν στην ανατολική πλευρά του σχολείου οι 12 όμηροι που είχαν συλληφθεί το πρωί. Κατόπιν δόθηκε διαταγή να ορμήσουν οι ορδές των βαρβάρων στα σπίτια και να μην αφήσουν τίποτα όρθιο.
Έτσι κι έγινε. Δεν έμεινε τίποτα όρθιο!!! «Οι φονιάδες - γράφει ο Λάππας- μεθυσμένοι από το κακούργο πάθος τους, σπάζουν τις πόρτες των σπιτιών κι ορμάνε μέσα. Όποιον συναντάνε, τον σκοτώνουν. Άλλοι θερίζουν χωρίς διάκριση ψυχές μέσα στα κοντινά σπίτια κι άλλοι ξεχύνονται στις γειτονιές... Τα παρακάλια κι ο θρήνος που κάνουν τα γυναικόπαιδα δε στέκουν ικανά να μαλάξουν την άγρια ψυχή των μακελάρηδων.
Η λόγχη και το βόλι, ανάλγητα, τους κόβουν τη φωνή και γιομίζουν τα σπίτια καταματωμένα κορμιά. Το αίμα απ' τα θύματα γίνεται αυλάκι και κυλάει προς τα σοκάκια. Γέροι και γριές πέφτουν απ' τα βόλια. Άνδρες κυλιόνται χάμω νεκροί μ' απανωτές θανατηφόρες πιστολιές, κι άλλους τους βάζουν στη σειρά και τους εκτελούνε. Γυναικόπαιδα σφάζονται κι αβάφτιστα βυζανιάρικα στραγγαλίζονται και λογχίζονται κι ύστερα ξεκοιλιάζονται...
Μπροστά σε τέτοιο θέαμα κι οι θεατές ακόμα του Κολοσσαίου θα σκέπαζαν τα μάτια τους από φρίκη κι αυτός ο Ηρώδης ή ο Νέρωνας θα φρένιαζαν απ' το κακό τους, που ύστερα από τόσους αιώνες βρέθηκαν κτηνάνθρωποι σαν κι αυτούς, όχι μονάχα να τους μιμηθούνε, μα να τους ξεπεράσουν κιόλας».
Να πώς περιγράφει το μακελειό και η V ταξιαρχία του ΕΛΑΣ σε ειδική έκθεσή της5: «Σκότωσαν (σ.σ. οι Γερμανοί) αδιάκριτα, γέρους, μωρά, εξαμηνίτικα, γριές, τα παιδιά του σχολείου (όλα στην αίθουσα του σχολείου) κι αυτόν τον παπά. Βρέθηκαν όλες σχεδόν οι γυναίκες σχισμένες με ξίφος ή μαχαίρι από τα γεννητικά τους όργανα μέχρι το στήθος, βρέθηκαν γυναίκες με κομμένους τους μαστούς, ξεκοιλιασμένες με τα παιδιά στην αγκαλιά τους, βρέθηκαν μικρά παιδιά σφαγμένα και ξεκοιλιασμένα και τα έντερα περασμένα στο λαιμό. Του παπά του κόψαν το κεφάλι και το είχαν πεταμένο μακριά από το πτώμα του. Ολόκληρες οικογένειες σφαγιάστηκαν...


...Αυτά έκαναν το 1941 οι (χριστιανοί) Γερμανοί στους Ελληνες .Οι φορείς της ναζιστικής σβάστικας πρέβησαν στις μεγαλύτερες φρικαλαιότητες που έχει καταγράψει η σύγχρονη Ιστορία.
Σκεφτείτε λοιπόν καλύτερα εάν δικαιούστε να θεωρείτε τον εαυτό σας υπερήφανο Ελλην πατριώτη και ταυτόχρονα να συμπεριφέρεστε και να ταυτίζεστε με τους Ναζιστές.