Monday, November 09, 2009

Αυπνία-Ιστορία-Γερμανία





9 Νοεμβρίου 0354 πμ. 20 χρόνια σήμερα απο την πτώση του τείχους του Βερολίνου και μόλις έχω παρακολουθήσει την σχετική ταινία "Οι ζωές των άλλων".(συστήνεται ανεπιφύλακτα)Δεν μπορώ να πω οτι θυμάμαι και πολλά πράγματα απο τότε,καθώς ένα παιδί 7 ετών έχει πάντα πολύ σοβαρότερα θέματα να το απασχολούν παρά τα σημαντικά πολιτικά γεγονότα που συμβαίνουν στον κόσμο.. Αυτό που θυμάμαι χαρακτηριστικά είναι την δυσπιστία και τον χλευασμό των δυτικογερμανών προς τους συμπατριώτες τους Γερμανούς εξα ανατολής.Ζώντας καθε μέρα με Γερμανούς τουρίστες ήταν αδύνατο να μην θυμάμαι την απαξίωση που έτρεφαν για "αυτούς".Γιατί ήταν μίζεροι γιατί δεν ήταν εξίσου καλλιεργημένοι και δεν είχαν τα ανάλογα ερεθίσματα.Μόνο τους Βρεττανούς απεχθάνονταν περισσότερο θυμάμαι,και φυσικά δεν έκαναν καμία προσπάθεια να το κρύψουν.20 χρόνια μετά και έχοντας ταξιδέψει δις στην χώρα αυτή,μπορώ να πω μετα βεβαιότητας πως οι καλές σχέσεις κτίζονται.Όχι βίαια,ούτε σύντομα.Η επιφυλακτικότητα αντικαθίσταται βαθμιαία απο σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας.
Αυτά για τις πρόωρες προσπάθειες επαναπροσέγγισης.
Υπομονή λοιπόν.Ας μεν "σούζουμεν τα πόθκια μας πριν να καβαλλιτζιέψουμεν τον άππαρο"

η φωτό νομίζω δεν χρειάζεται λεζάντα.είναι προσθήκη μετα απο 48 ώρες...και νομίζω οτι μπορώ και να σβήσω το κείμενο...τα λέει όλα.
πηγή : http://www.boston.com/bigpicture/2009/11/the_berlin_wall_20_years_gone.html

2 σχόλια:

Zωή said...

Το ρεύμα έχει ξεκινήσει προ πολλού.Κάποιοι πιάστηκαν στον ύπνο πιπιλώντας για χρόνια την καραμέλα του εθνικισμου και απαγγέλοντας τα ποιηματακια τους.
Οταν έπεφτε το τειχος του βερολίνου,ήταν πολλοί οι κύπριοι που ονειρεύονταν και δούλευαν από τότε για να κτίσουν γέφυρες,σε μια εποχή που ηταν δυσκολο και κατακριταίο.Οταν έπεσε το δικό μας "τειχος" και ανοιξαν τα οδοφράγματα ο αγώνας απλοποιηθηκε,τα ταμπού και οι επιφυλάξεις έσπασαν και ανθισαν όμορφες σχεσεις.Όχι,δεν είναι νωρίς,δεν είναι καθόλου νωρις,χασαμε πολυτιμο χρόνο,απο τις ζωες μας,χάσαμε χωρο,απο την πατρίδα που μας στερησαν,οι στρατοι τους και οι πολιτικοί εγωισμοι τους.
οπως και το τραγουδι που μου κόλλησε τις τελευταίες μέρες...έτσι μόνο η γη αλλαζει,με ταχύτητες μεγάλες!
Για μια πιο ολοκληρωμενη εικονα της καταστασης σε παραπέμπω
http://nekatomata.blogspot.com/2009/09/blog-post_23.html

ο Κυριάκος said...

επιμένω να εικάζω πως είναι ακόμα νωρις.Ωραία τα happenings και τα think tanks,αλλά στα ζόρια θα έχουμε υποτροπές.και μόνο οταν περάσουν χρόνια και καιροί θα καταλαγιάσουν τα πάθη.Εδω θα είμαστε (;) και θα δούμε πως θα εξελιχθεί.