εθισμός στη διχόνοια

Εδω και πάρα πολύ καιρό παρατηρώ τον εθισμό του έλληνα στη διχόνοια.Απο τον καιρό που απέκτησα ευρυζωνική σύνδεση είχα την ευκαιρία να γίνω μέλος σε αρκετα φόρουμ με ποικίλη θεματολογία.Παρατήρησα λοιπόν οτι ενώ πολλές τέτοιες προσπάθειες ξεκίνησαν με προοπτικές συνεργασίας,ανταλλαγή απόψεων και γνώσεων.Πολύ σύντομα όμως τα φόρουμ μετατρέπονται σε πεδία μάχης επιδειξης γνώσεων και αλληλοκατηγοριών.¨Ολα αυτά στα πλαίσαι μιας "συζήτησης" απο την οποία θεωρητκά οι συνομιλητές έχουν μόνο να κερδίσουν.
Ετσι το κλίμα συνεργασίας και αλληλοσεβασμού διαδέχεται μια αρρωστημένη διελκυντίνδα επιρροής και ανωτερότητας.Οι ευγενική προσέγγιση του συνομιλητή πάει στα αζήτητα και στην θέση της εμφανίζεται η λασπολογία και οι ύβρεις.Μάλιστα,πολλοί χρήστες που είναι ανίκανοι να συζητησουν με επιχειρήματα και προβληματικοί χρήστες του προφορικού λόγου κρύβουν την ανεπάρκειά τους πίσω απο ένα πληκτρολόγιο καθυβρίζοντας τον συνομιλητή μόλις τα βρούν σκούρα και στερεύσουν απο επιχειρήματα.
Φτάνω λοιπόν στο συμπερασμα οτι και το διαδίκτιο είναι ένα πεδίο αντιπαράθεσης για να βγάζει ο πας Έλλην τις διχαστικές του τάσεις.Εξάλλου εύκολα μπορούν να βρουν αφορμή για να αντιπαρατεθούν παρά την πυγμή για να εργαστούν προς ένα κοινό ευγενή σκοπό.
Αριστεροί-δεξιοί,Αποελίστες-Ομονοιάτες,Παοκάρες-Αρειανοί,Ολυμπιακοί-Παναθηναικοί,Αθηναίοι-Θεσσαλονικείς,Λευκωσιάτες-λεμεσιανοί,και η λίστα είναι πραγματικά ατελείωτη με παραδείγματα που δεν έχουν θέση εδώ.
Ας είναι...τουλάχιστον δεν ανοίγουν κεφάλια απο απόσταση...